Мұқағалимен мұңдасу
Сағынып туған ауылды,
Сағынып тау-тас шағылды.
Сіздің де жүрек ауырған,
Біздің де жүрек ауырды.
Шарап та,
У да ішілді,
Өзекке ол өртін түсірді.
Сіздің де бауыр ісінген,
Біздің де бауыр ісінді.
Қаланың даң-дұң тасыры,
Жарасын жанның қасыды.
Сіздің де ми ашыған,
Біздің де ми ашыды.
Көп ойладық әр жайды,
Ауруға – жан қайғы.
Сіздің де сана сарғайған,
Біздің де сана сарғайды.
Қырық қайта келіп күз,
Қырық қайта еріп мұз,
Қырыққа сіз келгенсіз,
Қырыққа біз де келіппіз.
Кетсек те жыр боп мәңгілік,
Түсінбес бізді әңгүдік.
Жұмыссыз сізді қаңғыртқан,
Жұмыссыз біз де қаңғыдық.
Бәйгеге қосар жыр атын –
Арбаға шекті тірі ақын.
Арбаға шекпей қайтеді,
Бұрмайды мойын бір әкім. жалғасы…
Ақын атындағы басылмының қазан айындағы нөмірі Мұқағалидың «Ару-Ана» поэмасымен ашылып отыр. Бұл әдеби мұраның әсері, әдемілігі, құндылығы әлі де өз қалпында екенін оқырмандар анық аңғарады деп ойлаймыз.
Оразақын Асқардың «Мұқағали мұрасы «Алтын қалам» арнасында» деген пікір мақаласын оқисыздар. Ақын Жәркен Бөдешұлының «Жарығы күшті жұлдыздар» атты жыр топтамасының бір парасы Мұқағалиға арналған. Жазушы Әли Ысқабай «Өр мінезді өлеңдер өрнектеген кемеңгер» мақаласында Мұқағали поэзиясының ерекшеліктеріне үңіледі. Мұрат Бекейдің «Ақынның сыр сандығын ақтарғанда» деген толғаныстары да осы тақырыппен үндес. Сол сияқты Эльнара Мансұрова, Гүлбану Қорабасовалар Мұқағали шығармашылығы туралы өз көзқарастарын ортаға салады.
Журналдан Ардақ Жатқанбайдың өлеңдерін, Нұрданбек Тоққожаевтың «Бір уыс топрағын», Керім Елеместің «Тазалыққа тағзымын» оқи аласыздар.
Қазақстан Республикасы Мемлекеттік сыйлығының лауреаты, ақын Темірхан Медетбек өзіндік үнімен, ұлтжанды мінезімен оқырманын риза етіп келе жатқан қаламгер. Көктүріктер сарынын ХХІ ғасырдағы ұрпақтарына жалғастыру үшін оны жаңаша жаңғыртып, өмір мен қоғамның ақиқат суреттерін көрсете білді.
Ақынның Мұқағали мұралары туралы түйгені мен білгені де аз емес. Алаштың асылына айналған жырларға құрметі ерекше. Төмендегі сұхбаттың арқауы осындай ой-пікірлерге негізделген. жалғасы…
Қарасаздағы Мұқағали мұражайына кірсеңіз үстелдің үстіне қойылған жазу мәшінкесіне көзіңіз түседі. Оны көрген кезде шашын бір сілкіп тастап, ой теңізіне сүңгіген алып ақынның ақ қағазға өлең өрнектеген шабытты кездерінің суреті елестегендей болады. Шындығында солай. Мұқаңның саусақтары мәшінке түймелерінде тынымсыз ойнағаны анық қой. Таңды таңға ұрған жанкешті еңбектің куәсі осынау көне жәдігер. Ол сондықтан да қымбатты, сондықтан да қасиетті.
жалғасы…
Қызық. Кезінде соншалық мән беріп қарамайтын заттар қазір оны қайта көрген кезде адамға ерекше әсер туғызады. Ақын даңқы асқақтаған сайын ұлы қаламгердің саусағы тиген заттардың бәрі қымбаттап, қасиеттеніп кететініне таңқаласың. Енді бір ондаған жылдардан кейін Мұқағали ұстаған мына көнетоз қоңыр портфельді аукционға қоятын болса, жыр сүйіп өскен бір кәсіпкер оны жүз мыңдаған долларға сатып алуы әбден мүмкін.
жалғасы…
Пікірлер